SİVRİSİNEK / Umut Kazan

paltosunu giydi

o bilmediği cümleye sustu

gülüp geçebilirdi

o bilmediği cümle yıllar sonra önüne çıkacaktı

bilmediği bir yalnız çıkacaktı içinden

duymadığı bir sessizliğe bürünecekti

sadece güldü

sadece geçti

bakkala seslendiği günler geldi aklına

bir lorel bir de hardy

sepetin içinde bir cümbüş

bir gazete bir de ekmek

bin dokuz yüz seksen perdesiz geçmişti

yolda yürürken gevşettiği kravatıyla karşılaştı

görmezden geldi

yoktan saydı

ne büyük isyandı

içindeki ateşi buldu

üstündeki ağırlığı keşfetti

bir sivrisineğin batısına yürüdü yürüdü yürüdü

asfaltta bir avize gördü

kaldırımlar çekyata dönmüştü

apartman boşlukları yankılı birer sehpaydı

tırnaklarını kesip kışlıkların arasına kaldırdı

seneye de üstüme cuk oturur bu yalnızlık diye düşündü

başladığı noktaya gelmişti

bilmediği cümleyi giydi

paltosuna doğru sustu

Daha fazla Panzehir Şiire buradan ulaşabilirsiniz.

Dergimizin diğer yazılarına  buradan ulaşabilirsiniz.

Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.