İNTİHARIN İM’İ / Deniz Ayfer Tüzün

Ben şimdi sana bir iz bırakıyorum. Turuncu renkli kalemimle renklendirdiğim.

Al şimdi o izi. Ani bir fren sesinin baykuşun boğazını kestiği yere batır. İçin acımasın. İçi acımasın baykuşun.

Ben şimdi sana bir ip bırakıyorum. Keskin, kalın, bir ucunu denizden çektiğim.
Al şimdi o ipi. Bir ayağı kopmuş kedinin dördüncü ayağı yap onu. Damarların çekilmesin.
Damarları çekilmesin kedinin.

Yaraları sarmak kolay değil aslında. Ve aslında hiç kolay değil yaralar üstüne şiir yazmak.
Açılsın kapılar. Pencereler. Yollar. Ve dahi burjuva gazinoları.
Şarkılar alkol bağımlısıdır oralarda. Ben şimdi sana o zengin akşamlarının yokluğunu bırakıyorum.

Büsbütün yağmur büsbütün hava kirliliği ile dolu şehirlerdeki
İçin için yanan otomobil farlarının arasından sıçrayarak geçiyorum. Kusura bakma kirliyim.
Ve ben şimdi sana bir im bırakıyorum.
O gazinoları yaktık, şarkıların hepsi ayıldı. Baykuş ölü, kedi sakat.
Şehirlerin uğultusu daha da yaralandı.
Al şimdi o imi. Bir tavanın düğümlenmiş keskinliğine bırak.
O tavandaki ipin izinde, senin hiç kanamadığın, acımadığın bir şiiri -di haliyle bırakıyorum:

Ya şa dı
Ve
Öl dü!

Daha fazla şiir ve okumak için lütfen buraya tıklayın.

Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.