OSNABRÜCK’TE BİR KADIN / Ergin Bozkurt

Sokağa açılan tüm kapıları kapatın

Hatta güneşe açılan pencereleri de

Üstümde yorgun bir ihtiyar alınganlığı var

Kırdıysam özür dilerim her birinizden ayrı ayrı

Unutun lütfen ettiğim küfürleri de

Arıtın tüm külliyatınızı ve fikriyatınızı benden 

Bilhassa kan çanağı gözlerimden

Üstüme yeni yetme şairlerin şiirlerini atın

Bir tek onlar iyi geliyor bana

Söndürülmesi imkânsız tüm yangınlar bende başlıyor

Kıvılcımlar sizden

Kim söylüyorsa delirdiğimi

Üstüne üstlük aynalarda kendimle seviştiğimi

Yalan söylüyordur ama siz yine de inanın

Alışkınsınız sizinle ilgili olmayan yalanlara inanmaya

Şiirlerinde hep kırlangıçları yazıyor diyenlere de aldırış etmeyin

Onlar kaç bahardır uğramıyorlar bana

Müzeleri geziyor bulutlu bir yaz günü

Osnabrück’te bir kadın sakin ve sessizce

Barışın kentinde olmanın hayranlığını taşıyarak

Müzeler ve sanat galerileri yalan söylemez

Çok zaman sessiz kalsalar da sokaklar keza öyle

Ne anlatıyorsa size, asıl siz ona inanın

Modern çağ bana göre değil ben sizi aldatırım

Ateşkesi imkânsız tüm savaşlar bende başlıyor

Arşidüklere suikastlar ise sizden

Osnabrück’te bir kadın ne anlatıyorsa size

Rica ediyorum siz ona inanın

Öldü diye müttefikim kuşlar, lütfen beni de ölmüş sayın

Diğer Panzehir şiirlere  buradan ulaşabilirsiniz.

Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.