KANAT / Hakan Yakıcı

Uçmak isteyene

yüktür diyorum kanatları.

Ölümcül bir uçuruma bakar gibi

bakıyor gözlerime.

Bir düğme daha açıyor

Titreyen parmakları entarisinden;

arzulu rüzgârlar hücum ediyor göğüslerine.

Sırtını, ayışığına yaslamış,

Saçları hale hale.

Kalbinin dörtnala koşuşunu duyuyorum

Uzaktan bana doğru.

Yüzünde aşkın koyu gölgesi,

Ruhu toz toprak içinde.

Ne kadar zor şey, anlatamam sana Maria!

sustuğun her şeyi duya duya,

durabilmek karşında öylece.

Ve

Sevdaların için,

Ölümcül uçurumlar taşıyabilmek gözlerinde..

Daha fazla öykü okumak için lütfen buraya tıklayın.

Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.