CAN CANAN AN / Gülsüm Işıldar

Ekmek mi, sevilmek mi, yoksa

Düşleri barut kokan kentlerin

Paradoksal cinnetleri mi?

Blucin mavisi ufuklara tırmanırken

Kamaştıran neonlar

Dijital aşklara sığınıyor

Utangaç burjuvalar…

Yalancının gürültücü onuru

Kendini alkışlatırken

Düşlerini yiyen çocuklara,

Yoksulluk ve kederin uyumla

Harmanlanmış ritmi

Dans ediyor sokaklarda…

Zamanın ruhunu yapraklarına gizleyen

Ağaçların dantelleşen köklerini

Kemiriyor dozerler,

Diş etlerinden sarkan yalanlara

Karanfil koklatıyor piyasaların

Para üstü resimleri…

Çiğ çağda pişkin yaşayanlar

Kanlı imgeler yerleştirirken parmaklarımıza

Uygarlık köklerini yakıyor kendi karanlığında,

Kekeme bir tarihin kanlı işaretleriyiz

Her uyuduğumda,

Ömrün üç atlısına bölünüyorum

Can, canan, an…

Petrol arıyor USA,

Yakılanların aydınlığında,

Haydi bir can, bir can daha,

“Sen yanmasan, ben yanmasam

Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa…

Daha fazla şiir okumak için lütfen buraya tıklayın.

Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.