GİTMEYE ÇEVİRDİM GECELERİMİ
eski öykülerden hatırlıyorum
mısır tarlalarında,
kuytularda memelerini açardı kızlar.
hep acelesi olurdu ellerimizin
bir de tepemizdeki yusufçuk kuşu…
hiç rahat bırakmazdı gözlerimizi
öyleydi aşk.
süt dökmüş de kızmış annesi, korkmuş
uçup gitmiş yusufçuk, suçlu.
gelmeyince akşama,
üzülmüş, kuş olmuş annesi de
“yusuuuf gal, sudiii iç” diye çağırıp durur,
-annem söylerdi-
yusuf’u ararmış hâlâ dağlarda.
yeşili zehirden dağlar
ve dağlarda ağaçlar (ki dalları saçlarım)
dönüp duruyor bir yaralı kuş
(ki kondu-konacak dalıma)
göğü mavisinden gagalayarak
yusufçuk
kondu
konacak.
az sonra kıyametler kopacak
benim bir buluta tutunmuş gençliğim
kanat(t)an ağır sözlere kalacak.
şuram nasıl sancılı şimdi
şuralar
yıllar
şimdi öylesine yaz
öylesine işte akşamlar.
gitmeye çevirdim gecelerimi.
İçime İnen Merdiven’den
Temmuz 2017
Diğer Panzehir şiirlere buradan ulaşabilirsiniz.
Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.
