VEDA SESSİZLİĞİNDE

 

Yağmurun ızgaralardan akıp

Götürdüğü değerler

Kirli kanallarda sürüklenir

Fareler mücevher değil

Vebayı taşır

Körlüğün değmediği otları

Şifacılar toplar

Kristal saflığında

İrin dolu yaralardan kurtulmak

 

Salgın sonrası içine kapanmış

İnsanların çılgınlığa hazır

Bekleyişi

Dirilmek için

Kendini tüketen ruhların

 

Ölüm hep tanımsız

Yaralı tenlerde

Işığı sönük gözlerin

Sevgisiz son baharları

Çürüyen yapraklar dökülür

Kış gelmeden

Yeni bir şey yok

Bu dünyada

Sadece bilmediğimiz geçmiş

 

Bir veda sessizliğinde kimsesiz

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.