Osman Coşkun

DÖRT TANE YEDİ ALTMIŞ DÖRT ETSİN

dört tane yedinin altmış dört etmediğini ben de biliyorum

ama canım öyle istiyor

hep istiyorum dört tane yedi altmış dört etsin

 

neden altmış dört bilmiyorum

özel bir anlamı yok

öyle birden bire aklıma geldi

birden bire demişken

bir ağaçkakan düşünüyorum şu sıralar

sonra bir kaplumbağa

ama denizlerde olanlardan

karetta mıydı neydi işte ondan

böyle şeyler konuşuluyor piyasada

kim onlar tanımıyorum

belki sen tanırsın

kısa boylu biri

öteki uzun

kime göre kısa kime göre uzun

bilmiyorum

kim karar veriyor bütün bunlara

nereden çıkıyor böyle şeyler

inan hiç bilmiyorum

 

dört dört daha gökyüzü eder

yediyle çarpışınca da kıyamet alameti derler

tam sana göre şeyler bunlar hep

sen de severdin kıyamet gibi sevilmeyi

ama bilmezdin

yeni doğmuş bir çocuğun yürümeyi bilmediği gibi sevmeyi

 

bileşik endeksler bazı geceleri uykusuz bırakıyor

bunu da bir yerde duydum ama nerede bilmiyorum

radyo olabilir belki

belki bir gazetede okudum

hatırlamıyorum özür dilerim

 

bir de insanlar çok olmuş dünya yüzünde

yüzümde alaycı bir tavırla bakıyorum bunu söyleyene

dünyada bir sürü boş yer var gidin oralara

ben de işte ne yapayım

yoldayım şu anda İstanbul’a gidiyorum

ufak bir işim var bu kocaman şehirde

şehir kocaman

benim işim şehre göre ufak

belki de herkes kendi uydurduğu şeylerin tutsağı oluyor böyle böyle

ne bileyim işte böyle şeyler…

 

geçen gece seni düşündüm sahi

bir türlü adın gelmedi fikrime

ben geliyor muyum senin düşlerine

sanmıyorum bunu gerçi

geliyorduysam da

sen beni yine istemezsin

hakkındır

ben de olsam istemezdim kendimi…

 

gerçi daha ağustos

yirmi sekizi hatta

şunun şurasında ne kaldı zafer gününe

arkası bir eylül bilirsin

zafer ve barış bizim

bizim taraftan

bizim çocuklar…

 

iliklerime kadar İstanbul yolundayım

oturmuşum arabanın sağ koltuğuna etrafı izlemek varken bunları yazıyorum

ne yapayım

bunları birilerinin anlatması lazım

beni buna kim ikna etti bilmiyorum

bir kuş belki

belki bir kertenkele

neyse…

İstanbul yolu, 28 Ağustos 2026

Diğer Panzehir şiirlere  buradan ulaşabilirsiniz.

Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir