BİR, İKİ, ÇOK / Dilek Bayram
BİR, İKİ, ÇOK
Fazla kaçırılmış tıka basa hayatlar kemiği derisinden görünen hayatlara galip
Doğum lekem, annemin doğum lekesi ikisi de bacakta
İnsanların bazıları sonradan lekeli, lekeler yakından görünmüyor uzaktan bakınca vicdanda
Dilimin ucunda yine aft çıktı, aft dilimin en ucunda birikmiş sözcüklerle hayli ahbap
Ben evde çorabımın tekini bulamıyorken, başka yerlerde çocuğunun ayakkabısının tekini bulamayan…
Çömelip oturuyorum. Oturup da kalkamama hali. Uyuşan bacaklar.
Bozuk yumurta kokusu var havada.
Çalakalem çizdiklerin tezgâhta satışta. Bakıp bakıp geçenler. İşler kesat.
Çok mu dilek mumu yakmışsın bu yaz? Tanrıya epey yaklaşmışsın. İnsanların çoğu uzaklaşmış.
Herkesin bir türküsü var, kiminin ağıtı, çoğunun yası.
Gözyaşları tükenen hayatlar ağız dolusu gülen hayatlara galip
Direnmek çoğalmak, direnmek sürünmek, direnmek sürüklenmek yerlerde
Kör karanlıklardaki gözleri gör bak, nasıl kocaman açılmış
Kapılardaki beyaz tebeşirli çarpıları sile sile yürüyorum.
Çocuklar zillere basıp basıp kaçarken, ben sayıyorum: Bir, iki, çok. Ortada bir yarış yok.
Diğer Panzehir şiirlere buradan ulaşabilirsiniz.
Sayfanın altındaki sosyal medya butonlarını kullanarak yazıyı sevdiklerinizle paylaşabilir, yorumlarınızla bize ulaşabilirsiniz.
